Matematyka dla opornych

Od lat pracuję z dziećmi i młodzieżą, przygotowując ich zarówno do bieżącej nauki, jak i do matury z matematyki.

Szczególnie bliska jest mi praca z uczniami z dyskalkulią, dysleksją i ADD.

To właśnie z nimi najczęściej okazuje się, że problem nie polega na tym, że „nie potrafią matematyki”, tylko na tym, że wcześniej nikt nie znalazł sposobu, który był dla nich naprawdę zrozumiały.

Nie pracuję jednym schematem. Dopasowuję tempo, sposób tłumaczenia i rodzaj zadań do konkretnego ucznia. Czasem trzeba wrócić do podstaw, czasem coś narysować, rozłożyć na mniejsze kroki, pokazać na przykładzie albo wytłumaczyć zupełnie inaczej niż w szkole. I bardzo często właśnie wtedy zaczyna się prawdziwe rozumienie.

Jestem spokojna i cierpliwa. Nie oczekuję, że uczeń „po prostu się skupi”, „bardziej postara” albo zacznie rozumieć po piątym powtórzeniu tego samego. Jeśli coś nie działa, szukamy innej drogi.

Dużą część mojej pracy stanowi przygotowanie do matury. Pracuję zarówno z uczniami, którzy chcą uporządkować materiał i poprawić wynik, jak i z tymi, dla których matematyka od lat jest źródłem stresu, a sama myśl o maturze potrafi paraliżować.

Na zajęciach uczymy się nie tylko rozwiązywania zadań, ale też tego, jak podejść do arkusza, jak nie zgubić się w treści zadania, jak rozłożyć problem na etapy i jak wykorzystać to, co już się umie. Przy dyskalkulii, dysleksji czy ADD ma to ogromne znaczenie.

Wierzę, że matematyki można się nauczyć. Nie zawsze szybko, nie zawsze szkolną metodą i nie zawsze w taki sam sposób jak inni. Ale można.

A przy okazji - nauka nie musi być nudna ani stresująca. Moi uczniowie dobrze wiedzą, że na matematyce można też całkiem nieźle się bawić.